Zelfdiscipline? Ik pas

Zelfdiscipline? Ik pas

Ik vind dat zo knap! Mensen met discipline. Vooral. Zelfdiscipline. Echt. Briljant! Zeg maar. Dat je je iets voorneemt. Om te doen. Elke dag. Of elke week. Helemaal enthousiast. Of goed doordacht. En dat je het dan ook doet. Elke dag. Of elke week. Heb ik niet.

 

Zelfdiscipline. By far mijn sterkste kant niet. Goede voornemens stranden ongeveer in week drie. Fuck Sonja. Hallo Chocola!

 

Wekelijkse sportafspraken houden het niet veel langer vol. Ook zo confronterend. Breng ik zaterdagochtend heel vroeg Dochter naar de sport. Half elf. Ofzo. Staat er aan het einde van de wijk al zo’n boot-camp groepje klaar. Strak in het pakkie. Tractorbanden op het parkeerterrein. Gaan ze straks hele stoere dingen mee doen. Ben eens stiekem gaan kijken. Ik zweer het je. Hun ogen zijn wél open op dat tijdstip. Allebei!

Ik heb al spierpijn van het naar de auto lopen. Oog twee gaat vanmiddag pas open.

 

Nog zoiets. Je schijnt elke avond je gezicht te moeten schoonmaken. Foundation afbikken. Mascara lief aaiend verwijderen. Nachtcrème in masseren. Serum er overheen. Of er onder? Ik zeg je. Ik wordt heel lelijk oud. Het lukt me niet. Heb alles staan hoor. Binnenkort is de houdbaarheidsdatum voorbij. Dat kan technisch geeneens. Als het potje niet open is geweest.

 

Op de hondentraining ben ik wél een paar weken geweest. Onze beurt. Hond op afstand en dan “Hond kom” roepen. Zou hij in één rechte streep naar me toe rennen…. Uhuh. De mijne niet. Ging eerst op zijn gemak de halve zaal begroeten. Vervolgens met uiterste precisie het exacte midden van de zaal gevonden. Een hoopje. Nou ja. Berg. Nou nee. De Alpen.

 

Met een rood hoofd en een slechte conditie vijf rondjes achter hem aan gezeten. Toen maar een kop koffie gaan halen. Kwam ie spontaan naar me toe. Hond is gewoon heel beleefd. Met uitstekende spijsvertering. Meetkundig inzicht en prima prioriteiten. Koffie voor alles.

 

‘T was ook een gekke bedoening. Die training. Met een klikkertje. Dat ik steeds kwijt raakte. Geef je een snoepje met links. Moet je tegelijk drie keer klikken met rechts. Dat kan mijn belachelijke brein niet. Raakt hopeloos in de war. Dus. Ik voer Hond het klikkertje. En sta hard in het snoepje te knijpen.

Snoepjes-soep.

 

Of. Hond kreeg wel snoepje. En ik op rechts een motorische stoornis. Stond ik vijf minuten later nog te klikken. Trainer kwijlt nu ook als hij het klikkertje hoort. Ik zal hem een zakje snoepjes sturen. Of een muilkorfje. Hij was niet echt blij met mij.

 

Hielp ook niet dat het heel koud was. Ik houd niet van kou. Hond ook niet. Vanuit de auto hebben we nog een half lesje leuk kunnen volgen. Toen moest ik plassen. En hij een hoopje. Ben ik door de Alpen maar naar huis gereden….

 

Hallo leven

 

Had me nou gewoon.

 

Meer zelfdiscipline gegeven.

 

Of een andere Hond.

 

 

2 thoughts on “Zelfdiscipline? Ik pas

  1. Ik ben heel gedisciplineerd in het ‘dolce far niente’, en bingwachten van Netflix-series ;))))

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

2 × twee =