Yoeptjoep-momentje

Yoeptjoep-momentje

“Don ’t go changing. To try and please me. You never let me down before.

Don’t imagine you’re too familiar and I don’t see you anymore. “

Ja hoor. Doe maar. Vooral en boven al. Lekker jezelf zijn. Met de kleuren die bij je horen. De nukken die bij je horen. Je geks. Je liefs. Je onbegrijpelijk. Je angst. Je schaamte. Mag allemaal. Jezelf helemaal leuk vinden. Mag ook. Aanrader zelfs.

“I would not leave you in times of trouble. We never could have come this far. I took the good times. I’ll take the bad times. I take you just the way you are.”

Ik ben een vrouw. Er is altijd wel iets te vinden dat voor verbetering vatbaar is. Kipfilets. Rimpelbarcode. Hangende oogleden. Bovenbenen die niet makkelijk het juiste model spijkerbroek vinden. Merkloze theezakjes waar ooit….ja ooit…toch serieus een trots vooruitstekend merkje op stond. Het merkje weet ik niet meer. Alzheimer Light. Theezakjes zijn onderweg naar de knieën. Waar ik ook al geen fan van ben. Mijn knieën. Maar hey. Ik loop toch alweer een mooi stukje mee. Huppel. Val. Struikel. En Ren. Dwars door alle gevaren heen.

“Don t go trying some new fashion. Don t change the colour of your hair. You always have my unspoken passion. Although I might not seem to care.”

De nieuwe mode staat me niet. Voor veranderingen ben ik ongeschikt. Hoog-sensitief. Licht autistisch. Bankhangende avonden komen vaker voor dan hippe uitstapjes. Soms vind ik mezelf stom. Vergeet ik lief te zijn voor mezelf. Ren ik te hard voor anderen. Niet hard genoeg. Voor mezelf.

“I don t want clever conversation. I never want to work that hard. I just want someone that I can talk to. I want you just the way you are.”

Het hoeft niet altijd slim, intelligent en hoogstaand. Ik heb geen verstand van techniek. Ik kan de hoofdstad van een land niet vinden op de kaart. Ik weet beschamend weinig van de politiek. Ik koeterwaal gewoon wat af. In mijn hoofd. Met mezelf. Gaat prima.

“I need to know that you will always be, the same old someone that I knew. What will it take till you believe in me. The way that I believe in you. “

Verander maar niks. In wezen. Dat hoeft niet. En. Daar kun je als je heel eerlijk bent. Zelf ook niet zo goed tegen. Maar je mag best. Als je durft. Iets meer in jezelf geloven. Zonder trilhanden. Zonder angst. Je eigen weg zoeken. Jezelf terugvinden.

“I said I love you. And that’s forever. This I promiss from the heart. I couldn’t love you any better. I love you just the way you are.”

Als ik vaker voor de spiegel sta. Met mezelf. Voor wat lievers ga. Weet ik zeker dat ik dit verdien. Jij bent mijn beste vriend.

Zeg dat nou eens. Echt. Tegen jezelf…

 

Hallo Leven

YoepTjoep.

Headset op. Even niks.

Totdat de tekst me ergens aan herinnert.

En zoals dat gaat.

Deel ik het even.

Voor wie het aangaat.

 

* Tekst liefdevol geleend:  “Just the way you are”, Billy Joel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

17 + zeven =