Waar ligt Venus?

Waar ligt Venus?

Ik ben er uit. Volkomen duidelijk. Geen twijfel mogelijk. Man en vrouw verschillen wezenlijk van elkaar. Híj komt van Mars. En zíj weet niet eens waar Venus ligt. Zo ligt het zo’n beetje. Bij ons thuis.

Deze openbaring kreeg ik toen wij navigatie loos door een land met Hebreeuwse verkeersborden reisden. Met een wegenkaart dus. Ik reed en hij wees de weg. Gemiddeld ging dat goed.

Totdat we in de grote stad ineens een steeg in rijden. Krap!! Echt heel krap! Geparkeerde auto’s links, stenen muren rechts. En niets ertussen. Echt niet. Aan weerszijden vijf centimeter en daar perste zich af en toe ook nog een moeder met een kind tussen. Bloedheet kreeg ik het er van.

Haakse bocht naar rechts. Zelfs in de bocht staat een auto geparkeerd dus drie keer steken met die rotkar. Nissan Qashqai hadden we mee gekregen. “Nissan Crashcar” hebben wij hem genoemd. Grote auto met een motorblok waar een Fiat 500 nog niet mee in beweging komt. Op een ander en steiler moment kwam het kreng de berg geeneens op. Acuut religieus geworden met z’n allen.

“Wij geloven….. in de handrem.”

Kortom. Temperatuur stijgt, humeur daalt. Ik kan best lekker schelden als het moet. Nóg zo’n openbaring. Echt. Vakantie doet wonderen voor je zelfkennis. De puberende achterbank begint me zacht sussend toe te spreken. “Kalm blijven mam. Komt goed mam. Het lukt je wel mam.” Die kennen mijn blokkade-momenten.

Hij niet.

 

Hij snapt er niks van dat mijn been weigert gas te geven.

Hij snapt de toegevoegde waarde van scheldend-de-bocht-door niet.

Hij snapt zelfs mijn gebrek aan manoeuvreer ruimte niet. Vijf centimeter is toch genoeg? Zegt hij droog.

Hij snapt niks van opgeluchte tranen als we uiteindelijk toch op het juiste adres op een pieterpeuterig parkeerplekkie staan.

Hij snapt ook niet dat ik de volgende dag liever lopend de stad ga verkennen.

De oplossing lijkt dat Hij gaat rijden. Aldus geschiedde. Maar. Dan ga ik natuurlijk kaartlezen…..

Voel je’m?

Punt één kan hij het niet loslaten en spiekt onder het rijden mee op de kaart. Ik steeds roepen dat hij op de weg moet blijven kijken en het aan mij moet overlaten.

Punt twee heb ik een kaartleesgewoonte waar Hij HELEMAAL NIETS mee kan.

Kijk. Het is logisch. Als je óp de kaart kijkt en je rijdt van boven naar beneden dan zit de afslag rechts. Maar je moet met de auto naar links. Dat is voor mij niet handig dus ik draai de kaart om, in de rijrichting, en kan dan aanwijzingen geven. “ Hier links schatje”. Gaat prima. Slaan we vervolgens af, dan draai ik de kaart een kwartslag. Werkt fantastisch.

En Hij? Laat ik het zo zeggen.

Hij moet nog even wennen aan het idee.

 

Hallo Leven

Hij komt van Mars

En zodra ik Venus gevonden heb

App ik je wel even.

 

One thought on “Waar ligt Venus?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

vijf + 18 =