Mokes Irritant

Mokes Irritant

Wij hebben de eigenaardige gewoonte om ieder jaar op vakantie te willen. Even afstand nemen. Letterlijk en figuurlijk. Andere geuren ruiken. Andere geluiden horen. Andere gesprekken voeren. Heel lang gingen we naar dezelfde locatie. Strijk en zet.

Toen kreeg ik het op mijn heupen. Of. In puber taal. Ik werd “Mokes irritant”. Ik wilde de wereld wat meer verkennen. Die kinderen nog wat andere dingen laten ervaren voordat ze zonder mij op vakantie gaan. Ik heb nog goede moed dat dat ooit een keer gaat gebeuren. Dus laat me even in die waan.

Tot die tijd wil ik op avontuur met de mensen die mij lief zijn. Briljant gezelschap zijn. Je zult zo’n moeder hebben. Weet iemand eigenlijk wat de gemiddelde leeftijd van de midlife bij vrouwen is? Bij mij thuis vermoeden ze zo onderhand dat ik hem heb. Met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid.

Dus ik sleepte dat zooitje horror-hormonen mee naar Denemarken. Dat viel ze best mee. Mochten ze motor rijden langs de zee. Dat mamma ergens achteraan ook gas gaf. Ach. Met zo’n helmpje op ziet niemand dat dat je moeder is. Nu was de beer alleen wel los. Niets ergs hoor. Meer een soort beertje Paddington. Maar wel los.

Dus nu gaan we wéér niet naar de vertrouwde plek. Het wordt nog erger voor mijn puber-puppies. Ze moeten mee op fly en drive. Dat ‘fly-en’ gaat een piloot doen, dat ‘driven’ gaan we zelf doen. En niet eens naar een normaal hotel. Of huis. Nee joh. Airb&b is the place to be!

Airb&b wel. Bij ons thuis effe nie. Want als Lief en ik samen de reisleider moeten uithangen. Joh. Dat is een avontuur op zich. We houden google-wedstrijden op bezienswaardigheden. Discussiëren elkaar de vakantie-hut uit. Híj heeft een abonnementje op Cheaptickets. Ík heb een abonnementje op moeilijke vragen stellen. “Mokes irritant”. Vind hij. En je weet. De man heeft altijd gelijk. Deze tenminste.

Joh. Al moet ik heilig en met de hand op mijn hart verklaren dat het gras blauw is. Als me dat de beste deal oplevert? Deal!

Wij doen dit voor het eerst. Dus het is even oefenen. Van frustratie naar overeenstemming, van irritatie naar de slappe lach. Wij zijn er uit gekomen. Nu komt het gevaarlijkste onderdeel. De kinderen dit plan in loodsen. Heel voorzichtig. Vertellen dat ze een lange broek aan moeten. Bij 40 graden hitte. In het Midden-Oosten. Dan gauw bukken. Voor de scut-raketten.

We zullen ze nog maar niet vertellen. Dat we ze een nacht in de woestijn gaan laten slapen. Zonder wif. En die kamelentocht bij zonsopgang. Wat denk je? Met twee van die langslapers. Nog maar even uitstellen?

 

Tja.

Wat is een jeugd zonder trauma?

 

Hallo Leven

Als je weet waar ik woon.

Kom dan nu maar even niet.

Voor onze toko geldt voorlopig.

Een negatief reisadvies.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

10 + 1 =