Horror Story

Horror Story

De scholen gaan weer beginnen. En ik dank elke hogere macht die maar wil luisteren dat dat zo is. Op mijn knieën. Echt waar. Maar voordat het zo ver is worstel ik me door de voorbereidingen heen.

Er doet zich bij ons in de vakantie namelijk een bijzonder fenomeen voor. Materiaalmoeheid. Van de fiets welteverstaan. Wat zeg ik? Meervoud. Fietsen.

Successen uit het verleden zijn geen garantie voor de toekomst. Mislukkingen wel. En van de meeste fietsen is de garantie al lang verlopen. Of net dat ene palletje, moertje, voorvorkje of binnenbandje valt er niet onder.

De garantie die ik wél heb is dat er vlak voor het hervatten van de schoolse bezigheden een soort chaostheorie wordt losgelaten op het gehele fietsenpark.

Binnenband van Fiets Eén van Puber is bij herhaling lek in de vakantie . Naar de fietsenmaker met dat ding. Nieuwe binnenband. Nog vóórdat hij er mee thuis is, is de band alweer leeg. Hoe kan dat?? Twee dagen later brengen we dat kreng opnieuw weg. Ja sorry. Ik moest even moed verzamelen.

Nu hebben we het oneindige geluk dat Puber aankomend jaar twéé fietsen nodig heeft. Dubbel pret. Want net als Fiets Eén dan toch blijvend lucht in de bandjes heeft, wordt Fiets Twee bij het station gejat. Die was al vijfentwintig jaar oud. Stond uiteraard goed op slot. En ‘Oh ja mamma. Het was jouw fiets. Want die fietst veel fijner.’

Volgens mijn oma helpt het ontzettend als je drie keer per dag, drie keer diep zucht. Ik heb de dosis tijdelijk verhoogd naar een astmatisch niveau.

Want de back-up fiets die we ook nog hadden, Fiets Drie, blijkt op miraculeuze wijze last te hebben van een voorvork-verplaatsing. Het voorwiel zit nu ergens in de buurt van de kettingkast. Gebeurt zomaar. Terwijl zo’n ding in de schuur staat. Fietsenmaker dus.

Gauw een fiets van zijn oma lenen want de deadline komt dichterbij en Fiets Vier moet nog naar een andere stad gebracht worden. Puber is inmiddels druk met andere belangrijke zaken en zo kan het gebeuren dat Dochter en ik met veel krachttermen de 3D-puzzle oplossen die “fiets-in-auto” heet.

Je zou denken dat we dat inmiddels onder de knie hebben maar fietsen in auto’s klussen is echt hogere wiskunde hoor. Elke fiets is anders. Mijn humeur op dat soort momenten consequent hetzelfde.

En als we dan op het station in de andere stad. Die gauw geleende fiets uitladen. Vraag me echt niet hoe het kan. Hangt er een draadje los. Met een gebroken plaatje eraan. Geen idee waar het van is.

Maar het is goed zo. Al kan Puber nooit meer remmen, schakelen of zijn pad verlichten.

Ik ben er klaar mee. Horror-story.

 

Hallo Leven

Ergens ben ik toch geneigd

Om Puber

Een draai om zijn oren te geven.

 

One thought on “Horror Story

  1. Zo ontzettend leuk en herkenbaar! En zoooooo fijn dat wij niet de enige zijn…..🤪😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

zeventien + zeven =